ریکاوری فرآیندی است که طی آن بدن پس از فشار فیزیکی:
- عضلات را ترمیم میکند
- بافتهای آسیبدیده را بازسازی میکند
- و سیستم عصبی را به تعادل بازمیگرداند
این فرآیند تحت تأثیر چند مسیر ژنتیکی مهم است:
1) استحکام تاندونها و رباطها
بافتهای همبند مانند تاندون و رباط نقش کلیدی در انتقال نیرو دارند.
ژنهایی که روی ساخت کلاژن اثر میگذارند،
میتوانند تعیین کنند این بافتها:
- مقاومتر باشند
- یا مستعد کشیدگی و پارگی
2) پاسخ التهابی پس از تمرین
پس از ورزش، التهاب کنترلشده برای ترمیم ضروری است.
اما در برخی افراد، پاسخ التهابی بیشازحد یا طولانیتر است و این موضوع ریسک آسیب و درد مزمن را افزایش میدهد.
3) تحمل درد و خستگی عضلانی
برخی افراد درد عضلانی را شدیدتر تجربه میکنند و همین باعث میشود ریکاوری ذهنی و جسمی کندتر شود.
4) سرعت بازسازی عضله
ژنها میتوانند روی سرعت سنتز پروتئین عضلانی و بازگشت بدن به حالت آماده تمرین اثر بگذارند.
گزارش DNA شما کمک میکند مشخص شود:
- بدن شما به چه میزان استراحت نیاز دارد
- فاصله مناسب بین جلسات تمرین چقدر است
- و چگونه بدون آسیب پیشرفت کنید