پیری پوست نتیجه ترکیب چند فرآیند زیستی است که مهمترین آنها عبارتاند از:
1) تخریب کلاژن و الاستین
کلاژن ستون اصلی استحکام پوست است. با افزایش سن و تحت تأثیر ژنتیک،
تولید کلاژن کاهش مییابد و ساختار پوست ضعیفتر میشود.
در برخی افراد این روند سریعتر اتفاق میافتد.
2) واکنش پوست به نور خورشید (UV)
نور UV یکی از قویترین عوامل پیری پوست است.
اما همه پوستها به یک شکل به آفتاب واکنش نشان نمیدهند.
برخی افراد:
- دیر برنزه میشوند
- زود میسوزند
- و در نتیجه بیشتر مستعد چینوچروک و لک هستند
3) لکهای خورشیدی و تغییرات رنگ پوست
ژنها تعیین میکنند که سلولهای رنگدانه (ملانوسیتها)
چقدر به نور و هورمونها واکنش نشان دهند.
این موضوع روی ایجاد لکهای خورشیدی و ککومک اثر مستقیم دارد.
4) التهاب و استرس اکسیداتیو پوست
اگر سیستم دفاع آنتیاکسیدانی پوست ضعیف باشد،
رادیکالهای آزاد باعث تخریب سریعتر سلولهای پوستی میشوند.
این مسئله پیری پوست را تسریع میکند، حتی اگر مراقبت ظاهری خوب باشد.
گزارش DNA شما با بررسی این مسیرها مشخص میکند:
- پوست شما بیشتر در معرض کدام نوع آسیب است
- آیا پیری زودرس در شما ریسک بالاتری دارد
- و تمرکز مراقبتی شما باید روی «محافظت»، «ترمیم» یا «پیشگیری» باشد