اشتها و رفتار غذایی نتیجه تعامل پیچیده مغز، هورمونها و سیستم پاداش است.
ژنها میتوانند تعیین کنند این سیستمها چگونه کار کنند.
در گزارش DNA، رفتار غذایی از چند زاویه بررسی میشود:
1) احساس گرسنگی (Hunger Sensitivity)
برخی افراد:
- زودتر احساس گرسنگی میکنند
- یا گرسنگی شدیدتری تجربه میکنند
این موضوع میتواند کنترل حجم غذا را سختتر کند.
2) احساس سیری (Satiety Response)
در بعضی پروفایلهای ژنتیکی:
- سیگنال سیری دیرتر به مغز میرسد
- فرد بعد از غذا هم تمایل به خوردن دارد
3) میل به شیرینی و غذاهای پرپاداش
سیستم پاداش مغز در برخی افراد نسبت به قند و شیرینی حساستر است.
این موضوع باعث میشود:
- میل به شیرینی قویتر باشد
- ترک آن سختتر شود
4) میل به میانوعده و پرخوری احساسی
برخی ژنها باعث میشوند غذا بهعنوان ابزار آرامسازی ذهن استفاده شود،
بهخصوص در شرایط استرس یا خستگی.
گزارش DNA شما کمک میکند بفهمید:
- پرخوری شما از کدام مسیر میآید
- کنترل آن به «انضباط» نیاز دارد یا «طراحی هوشمند تغذیه»